M S G Consultant

                ตูด...ก้น...ได้สัมผัสเก้าอี้...ยังไม่ทันร้อน...ม้าเร็ว...แจ้น มาบอกข่าวว่า...เกิดเหตุ...ใหญ่โตขึ้นอีกแล้ว...เพราะบรรดาผู้ถือหุ้นของบริษัท...ชุมนุม...ในชุดสีเหลือง...ประท้วง...โดย ส่งเสียงดังสนั่นอย่างพร้อมเพรียงว่า...ไม่เอา...เอ๊ย...ไม่จ่ายค่าหุ้นในส่วนที่เหลือ...โดยให้เหตุผลว่า...บุญรอด...บริหารงานได้ไม่รอด...สมดังชื่อ...เพราะตั้งแต่เปิดบริษัทฯ มารวมระยะเวลาเบ็ดเสร็จ 12 เดือน...ผลกำไรยังไม่โผล่หน้ามาให้ชื่นใจ...หันไปทางไหน ล้วนแล้วแต่เห็นแต่ผู้ถือหุ้น...แยกเขี้ยวใส่กัน...แทบจะทุกวัน

                ซ้ำร้าย...ในช่วงเวลาที่ผ่านมา...บุญรอด มีแต่เอ่ยปากขอเงินจากผู้ถือหุ้น...โดยอ้างแต่ว่า...เพื่อนำมาลงทุน...ซึ่งหากนับตั้งแต่เปิดบริษัทมา...ผู้ถือหุ้นทุกราย ต้องควักกระเป๋าจ่ายมาแล้ว...2 ครั้ง...รวมเป็นเงิน 5 บาท ต่อหุ้น แถมในครั้งนี้ เอ่ยปากขอทีเดียว...5 บาท ต่อหุ้น...มันชักจะไปกันใหญ่แล้ว...เงินก็ต้องจ่าย หุ้นก็ไม่ได้เพิ่ม...งานนี้...ผู้ถือหุ้น บอกเป็นเสียงเดียว (เพราะมีคนเดียว) ว่า...ไม่มี...ไม่หนี...ไม่จ่าย

                บาปเคราะห์...ในครั้งนี้ คงหนีไม่พ้นต้องมาตกกับป๋าบัญ อย่างแน่นอน และเพื่อเตรียมตัวรับกรรม...ที่กำลังจะมาเยือน...ป๋าบัญ มอบหมายให้ทีมงานค้นเอกสารสำคัญ เพื่อมาพิสูจน์...ความเป็นมา...เป็นไป ของเรื่องราวที่เกิดขึ้น...ก่อนตัดสินใจ...ทันที...ไม่นานหลังจากสิ้นเสียงสั่ง...ทีมงานหอบหิ้วเอกสารสำคัญมาวางกองตรงหน้า...แทบจะในทันที ซึ่งเอกสารตรงหน้าบอก... ป๋าบัญว่า...บอจ. 5 (ชำระ 50%)

                                                                สำเนาบัญชีรายชื่อผู้ถือหุ้น                                                   แบบ บอจ.5

หน้า............1...........ของจำนวน...............1................หน้า              ขอรับรองว่าเป็นรายการที่ถูกต้องตรงกับสมุดทะเบียนผู้ถือหุ้น

(ลงลายมือชื่อ)...............................................................กรรมการ

                                                                                                      (                                                           )         

                เอกสารที่ปรากฏตรงหน้าบอก...ป๋าบัญว่า...ทุนจดทะเบียน...10 ล้านบาท...แบ่งเป็น 1 ล้านหุ้น...มูลค่าหุ้นละ 10 บาท...ชำระแล้ว หุ้นละ 5 บาท...ตรงตามที่ผู้ถือหุ้น...ให้ปากคำว่า...จ่ายชำระค่าหุ้นมาแล้ว 5 บาท ตามที่บุญรอด...รีด...เอ๊ย เรียกชำระค่าหุ้นไว้แล้วเป๊ะ...เท่ากับว่า...ผู้ถือหุ้นทุกรายยังชำระค่าหุ้นไม่ครบตามที่...ซื้อไว้...งานนี้บุญรอดยังคงมีสิทธิที่จะรีด...เอ๊ย เรียกรับชำระค่าหุ้น ส่วนที่เหลือได้อย่างแน่นอน...ไม่เห็นจะมีปัญหาต้องโวยวาย แต่อย่างใด

                ที่สำคัญ...ป๋าบัญรู้ว่า ในช่วงแรกของการทำธุรกิจ...บุญรอดได้แต่ลงทุนเป็นหลัก...ไม่ว่าจะเป็นค่าก่อสร้างอาคาร, ค่าเครื่องจักร , ค่าใช้จ่ายทางการตลาด...เพียงเวลาผ่านไปไม่นาน...ทุน...2 งวด จำนวน 5 ล้านบาท...มีอันต้องถูกใช้หมดไปอย่างรวดเร็ว...แถมยังต้องควักเงินตัวเองออกไปอีกไม่น้อยกว่า 3 ล้านบาท...งานนี้หากไม่เรียกค่าหุ้นเพิ่ม...เห็นทีจะรอดยาก

                เพื่อให้ธุรกิจ...เดินต่อได้...ป๋าบัญตัดสินใจ แก้ปัญหานี้ให้กับบุญรอด...ทันที เพราะรู้ดีว่า หากนิ่งเฉย...คงไม่รอดตามชื่อ ซึ่งนั่นย่อมหมายถึงโบนัส...ของป๋าบัญ ในอนาคตด้วยเช่นกัน...และเพื่อให้เกมจบ...นอกจากข้อมูลทางธุรกิจ...แล้ว ป๋าบัญยังเตรียมข้อมูลทางกฎหมายไว้บังคับใช้กับผู้ถือหุ้นที่ขี้ลืม...อีกเพียบ...ดังนี้

                “มาตรา 1120 บรรดาเงินค่าหุ้นซึ่งยังจะต้องส่งอีกนั้น กรรมการจะเรียกให้ผู้ถือหุ้นส่งใช้เสียเมื่อใดก็ได้ เว้นแต่ที่ประชุมใหญ่ จะได้วินิจฉัยเป็นอย่างอื่น”

                “มาตรา 1121 การเรียกเงินค่าหุ้นแต่ละคราวนั้น ท่านบังคับว่าให้ส่งคำบอกกล่าวล่วงหน้า ไม่ต่ำกว่ายี่สิบเอ็ดวัน ด้วยจดหมายส่งลงทะเบียนไปรษณีย์ และผู้ถือหุ้นทุกคนจะต้องใช้เงินตามจำนวนที่เรียกนั้น สุดแต่กรรมการจะได้กำหนดไปว่า ให้ส่งไปยังผู้ใด ณ ที่ใด และ เวลาใด”

                “มาตรา 1122 ถ้าและเงินอันจะพึงส่งใช้เป็นค่าหุ้นตามเรียกนั้น ผู้ถือหุ้นคนใดมิได้ส่งใช้ตามวันกำหนดไซร้ ผู้นั้นจำต้องเสียดอกเบี้ยนับแต่วันที่กำหนดให้ส่งใช้จนถึงวันที่ได้ส่งเสร็จ”

                “มาตรา 1123 ถ้าผู้ถือหุ้นคนใดละเลย ไม่ส่งใช้เงินที่เรียกค่าหุ้น ตามวันกำหนด กรรมการจะส่งคำบอกกล่าวด้วยจดหมายส่งลงทะเบียนไปรษณีย์ไปยังผู้ถือหุ้น ให้ส่งใช้เงินที่เรียกกับทั้งดอกเบี้ยด้วยก็ได้

                ในคำบอกกล่าวอันนี้ ให้กำหนดเวลาไปพอสมควรเพื่อให้ใช้เงินที่เรียกกับทั้งดอกเบี้ย และต้องบอกไปว่าให้ส่งใช้ ณ สถานที่ใด อนึ่งในคำบอกกล่าวนั้นจะแจ้งไปด้วยก็ได้ว่า ถ้าไม่ใช้เงินตามเรียก หุ้นนั้นอาจถูกริบ”

                บุญรอด...ยิ้มกับทางออกที่มีคนน่ารักอย่างป๋าบัญมอบให้...แต่ยังไม่ทันได้คิดอะไร พลันปรากฏเสียงตะโกนดังก้องมาแต่ไกลว่า...ไฟแนนซ์มา...บุกยึด ตัวใครตัวมัน...สิ้นเสียง...บุญรอดกลับไม่พบแม้เงาร่างของป๋าบัญให้ไต่ถาม เพื่อหาข้อสรุปแต่อย่างใด ได้แต่ฝากไว้ว่า...รอไฟแนนซ์ กลับก่อนเถอะ...ได้บุกยึดหุ้นแน่

รักจัง...

ป๋าบัญ